Nowa minimalna stawka godzinowa w 2018 r. stare problemy

Małgorzata Regulska-Cieślak        31 października 2017        Komentarze (0)

Od 1 stycznia 2018 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wyniesie 2100 zł brutto, a minimalna stawka godzinowa wzrośnie o 70 groszy w porównaniu z rokiem 2017 r. i w 2018 r. wyniesienie  13,70 zł brutto.

Podstawa prawna to:  rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2017 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2018 r. (Dz.U.2017.1747 z dnia 2017.09.15).

Wciąż jednak są inne ostatecznie nierozstrzygnięte zagadnienia związane ze stosowaniem w praktyce stawki minimalnej w stosunku do osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych.

 

Potrącenia ze stawki minimalnej – ograniczenia

 

Problem potrącenia ze stawki minimalnej należy rozpatrywać dwojako.

Po pierwsze, w wielu wywiadach główny inspektor pracy (śp.) Roman Giedrojć powtarzał, że stawka godzinowa ma być święta (np. w wywiadzie, który ukazał się w Dzienniku Gazecie Prawnej z 24 stycznia 2017 r. nr 16 (4415), str. B10). Oznacza to, że potrącenia ze stawki minimalnej mogą być traktowane jako obchodzenie przepisów ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Po drugie, nawet Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej podkreśla, że „wysokość minimalnej stawki godzinowej stanowi kwotę przysługującą zleceniobiorcy za każdą godzinę wykonanego zlecenia lub świadczonych usług, podlegającą opodatkowaniu i oskładkowaniu, według zasad określonych w powszechnie obowiązujących przepisach, a także ewentualnym potrąceniom wierzytelności oraz egzekucji, z uwzględnieniem art. 833 kodeksu postępowania cywilnego. Przy ustalaniu należnego zleceniobiorcy wynagrodzenia istnieje możliwość potrącenia, z przysługującego zleceniobiorcy lub świadczeniobiorcy wynagrodzenia, wierzytelności należnych zleceniodawcy lub usługodawcy.”

Ale…

Umowa zlecenia i umowa o świadczenie usług uregulowane są w Kodeksie cywilnym. Również potrącenia dokonywane w ramach tych stosunków mają swoją podstawę prawną w Kodeksie cywilnym. Kodeks cywilny wyłącza możliwość dokonywania potrącenia w przypadkach określonych w art. 505. Chodzi o sytuacje, w których potrącenie miałoby dotyczyć wierzytelności:

1) nie ulegających zajęciu,

2) o dostarczenie środków utrzymania,

3) wynikających z czynów niedozwolonych,

4) co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne.

 

Wierzytelności niepodlegające zajęciu wynikają m.in. z art. 833 § 2 KPC oraz w np. przypadku zleceniobiorców z art. 829 pkt 5 KPC.

Na podstawie art. 833 § 2 KPC  jeżeli świadczenie ma charakter powtarzający się, a jego celem jest zapewnienie utrzymania to potrącenie jest dopuszczalne, ale na zasadach wynikających z przepisach Kodeksu pracy. Zaliczenie danego świadczenia do wymienionej grupy świadczeń zależy wyłącznie od ustalenia, czy świadczenie to ma charakter periodyczny (powtarzający się) oraz czy spełnia cel wyżej wskazany. Świadczeniami powtarzającymi się są świadczenia wypłacane dłużnikowi okresowo w powtarzających się odstępach czasu (A. Marciniak, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, red. K. Piasecki, CH Beck, 2006, wydanie 4).

Co to oznacza? Że niedopuszczalne jest ono w zakresie kwoty wolnej od potrąceń ustalanej na podstawie przepisów art. 87 i nast. KP.

 

Mogą być stosowane potrącenia umowne

Ograniczenia w zakresie potrąceń nie mają zastosowania w przypadku potrącenia umownego, czyli dokonywanego za zgodą obu stron umowy zlecenia. Przesądziło to orzecznictwo. Zatem jeśli zleceniobiorca miałby być zobowiązany do „oddawania” pewnych kwot z miesięcznego wynagrodzenia swojemu zleceniodawcy (np. koszty transportu do miejsca realizacji zlecenia) to ewentualne potrącenie w tym zakresie należy uregulować w umowie łączącej strony.

 

Pozostałe problemy

 

Stawka dla jednoosobowych przedsiębiorców – z VAT-em, czy bez?

Moim zdaniem zamysł ustawy o minimalnym wynagrodzeniu był taki aby w przypadku osób zatrudnionych w ramach umów cywilnoprawnych stawka minimalna nie zawierała w sobie podatku od towarów i usług. Należy do niej doliczyć podatek VAT. Nie ma podstawy do różnicowania w wysokości stawki minimalnej osoby prowadzącej działalność gospodarczą od osoby takiej działalności nieprowadzącej.

Przyjmując ten pogląd można rozważyć prawne znaczenie pojęć: „cena” (za usługę) oraz „wynagrodzenie„. Cena oczywiście zawiera w sobie podatek od towarów i usług. Jej definicja wynika z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U.2017.1830 t.j. z dnia 2017.10.03).

Ale już np. na gruncie ustawy Prawo zamówień publicznych wynagrodzenie obliczane jest bez podatku od towarów i usług (art. 32 ust. 1 PZP, Dz.U.2017.1579 t.j. z dnia 2017.08.24).

Jednakże z uwagi na fakt, iż nie jest to unormowane w przepisach radziłabym, aby dokładnie wskazywać wynagrodzenie jako stawkę (godzinową/miesięczną) plus VAT.

 

Wynagrodzenie dla wspólników spółki cywilnej

Spółka cywilna to zwykła umowa pomiędzy przedsiębiorcami. Jeśli przedsiębiorcy działający w ramach takiej spółki zawierają umowę cywilnoprawną, w ramach której będą świadczyli usługi na rzecz innego podmiotu to są oni (a nie spółka) stronami takiej umowy. Czy zatem w ramach takiej współpracy stawka minimalna należy się dla każdego wspólnika (skoro każdy wspólnik jest stroną takiej umowy), czy też  przysługuje „jedna” stawka minimalna? A co jeśli spółka cywilna zatrudnia pracowników? Absurd polega na tym, że na gruncie prawa pracy to spółka cywilna, a nie wspólnicy są pracodawcą (a to przedsiębiorcy zatrudniający innych pracowników są wyłączeni z obowiązku zapewnienia im stawki minimalnej). Czyli w stosunkach cywilnoprawnych to wspólnicy będą stroną danej umowy (np. o świadczenie usług), ale już w ramach stosunku pracy, stroną umowy o pracę jest spółka cywilna jako pracodawca.

Czytając wprost przepisy ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę należałoby przyjąć, że jeśli wspólnicy spółki cywilnej zawierają umowę o świadczenie usług to stawka minimalna przysługuje każdemu z nich z osobna.

 

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Wyrażając swoją opinię w powyższym formularzu wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Małgorzata Regulska-Cieślak RADCA PRAWNY Twoich danych osobowych w celach ekspozycji treści komentarza zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w Polityce Prywatności

Administratorem danych osobowych jest Małgorzata Regulska-Cieślak RADCA PRAWNY z siedzibą w Warszawie.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem m.regulska-cieslak@kancelaria-mregulska.pl.

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności. W sprawach spornych przysługuje Tobie prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: