Umowa o pracę z głównym księgowym

Małgorzata Regulska-Cieślak        16 listopada 2017        Komentarze (0)

Ustawa z 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz.U.2016.1202 z późn. zm.) spowodowała, że członkowie zarządów, rad nadzorczych oraz główni księgowi w spółkach z udziałem Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego nie podlegają już pod ustawę z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U.2017.1222 t.j. z dnia 2017.06.24). Oczywiście „stara kominówka”, aczkolwiek w okrojonej wersji, nadal obowiązuje w pewnych podmiotach. Szerzej o tym pisałam tutaj.

Zagadnienie z życia wzięte

Osobiście spotkałam się z sytuacją, gdy pracodawca wiedząc, że główny księgowy spółki (z określonym kapitałem rzecz jasna) nie podlega już pod kominówkę sporządził nową (standardową – na zwykłym formularzu) umowę o pracę i … zaczął przyznawać premie wynikające z regulaminu wynagradzania. Jak NIK przyjdzie do spółki na kontrolę, to można być pewnym, że uzna to za błąd i taką praktykę zakwestionuje. Takie protokoły z kontroli NIK-u również widziałam.

 

Wynagrodzenie głównego księgowego w spółkach SP i JST

Wynagrodzenie głównych księgowych w tych spółkach zostało uwolnione spod ustawy kominowej – w tym znaczeniu, że główni księgowi w spółkach z udziałem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego nie podlegają już rygorom ani starej ani nowej kominówki. Nie odnoszą się do nich przepisy limitujące wynagrodzenia, przepisy dotyczące świadczeń dodatkowych ani też nagrody rocznej.

 

Jest ograniczenie w zasadach wynagradzania głównych księgowych

Ani układ zakładowy pracy, ani też regulamin pracy nie mogą określać warunków wynagradzania pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, w rozumieniu art. 128 § 2 pkt 2 Kodeksu pracy (należy przez to rozumieć pracowników kierujących jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępców lub pracowników wchodzących w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy oraz głównych księgowych) oraz osób zarządzających zakładem pracy na innej podstawie niż stosunek pracy. Wynika to z art. 241 § 2 [26] oraz art. 77 [2] § 5 Kodeksu pracy. Układ ponadzakładowy może natomiast regulować zasady wynagradzana tych osób.

Ograniczenie treści układu zakładowego oraz regulaminu wynagradzania dotyczy tylko zasad wynagradzania osób zarządzających, w imieniu pracodawcy, zakładem pracy. Nie ma ono zatem zastosowania do innych świadczeń związanych z pracą (np. odpraw).

Przez zasady wynagradzania należy rozumieć bez wątpienia postanowienia regulujące wynagrodzenie zasadnicze, dodatki do niego, np. stażowy lub funkcyjny oraz premie i nagrody roczne. Są one bowiem zależne od rodzaju, ilości i jakości pracy.

Sprawa nagród (gratyfikacji) jubileuszowych była przedmiotem rozbieżnego orzecznictwa Sądu Najwyższego. Przeważa jednak orzecznictwo, że nie może ona być przyznane w układzie zakładowym oraz regulaminie wynagradzania tym osobom.

 

To oznacza, że nawet jeśli główny księgowy nie podlega już pod kominówkę (nową) to i tak nie przysługują mu automatycznie składniki wynagrodzenia, które fakultatywnie określa pracodawca w ww. aktach wewnątrzzakładowego prawa pracy.

 

Jaka rada?

Radą jest sporządzenie umowy o pracę, w której treści zawrze się postanowienie o zastosowaniu do głównego księgowego zasad wynagradzania przewidzianych w regulaminie wynagradzania lub w zakładowym układzie zbiorowym pracy. Przewidziane w takim regulaminie pracy warunki wynagradzania mogą natomiast być wobec nich stosowane w zakresie przewidzianym w umowie o pracę (zob. też wyrok SN z dnia 24 lipca 2009 r., I PK 49/09, OSNP 2011, nr 5-6, poz. 78). W cytowanym wyroku SN stwierdził, że „ustalenie takie może dotyczyć także składników wynagrodzenia regulowanych w układzie zbiorowym pracy (np. nagrody jubileuszowej, zob. np. uzasadnienia wyroków Sądu Najwyższego z: 11 kwietnia 2006 r.,I PK 172/05, OSNP 2007 nr 7-8, poz. 95 i 25 września 2007 r., I PK 105/07, OSNP 2008 nr 21-22, poz. 309), co jest naturalne, skoro układ normuje zasadniczo typowe warunki (składniki) wynagradzania. Nie ma też przeszkód, aby ustalenie to zostało dokonane przy wykorzystaniu techniki odesłania do aktu prawnego regulującego określone składniki wynagrodzenia i zasady ich przyznawania, w tym do zakładowego układu zbiorowego pracy. W takim bowiem przypadku określenie warunków wynagrodzenia następuje wolą stron stosunku pracy, a nie wolą stron układu zbiorowego, podobnie jak byłoby w przypadku, gdyby zamiast zastosowania tej techniki ustalono zasady przysługiwania danego składnika wynagrodzenia przez przepisanie stosownych postanowień układu. Należy więc uznać, że ustalenie określonych warunków wynagradzania pracownika zarządzającego zakładem pracy w imieniu pracodawcy przez odesłanie do stosownych postanowień zakładowego układu zbiorowego pracy nie narusza 241 § 2 [26] KP”.

 

Ograniczenie w zasadach wynagradzania głównych księgowych w niektórych innych podmiotach

Co innego w:

  1. przedsiębiorstwach państwowych;
  2. państwowych jednostkach organizacyjnych posiadających osobowość prawną, które nie są jednocześnie podmiotami, o których mowa w pkt 4 i 5, oraz nie są szkołami wyższymi;
  3. samorządowych jednostkach organizacyjnych posiadających osobowość prawną, które nie są jednocześnie spółkami handlowymi;
  4. agencjach państwowych, bez względu na ich formę organizacyjno-prawną, w tym agencjach wykonawczych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.);
  5. instytutach badawczych lub podmiotach,, do których stosuje się odpowiednio przepisy o instytutach badawczych;
  6. fundacjach, w których dotacja ze środków publicznych przekracza 25% rocznych przychodów albo w których mienie pochodzące ze środków publicznych przekracza 25% majątku fundacji na koniec roku kalendarzowego i jego wartość przekracza 10% przychodów tej fundacji;państwowych jednostkach budżetowych, z wyjątkiem organów administracji publicznej i organów wymiaru sprawiedliwości oraz podmiotów, których kierownicy podlegają przepisom ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2011 r. poz. 430 i 654, z 2015 r. poz. 1348 i 1960 oraz z 2016 r. poz. 2261).

W wyżej wymienionych podmiotach obowiązuje dotychczasowa ustawa kominowa – również głównych księgowych. Obowiązują zatem limity świadczeń dodatkowych oraz określone warunki przyznania nagrody rocznej. Oczywiście obowiązuje również art. 241 [26] § 2 Kodeksu pracy, ale i bez niego zasady wynagradzania głównych księgowych w ww. podmiotach podlegają ściśle rygorom starej kominówki.

 

 

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: